Świat gier komputerowych jest dla młodych ludzi formą rozrywki, relaksu i kontaktu z rówieśnikami. Dla części jednak granica między pasją a przymusem zaciera się coraz mocniej. Jeśli masz w domu nastolatka lub jesteś młodą osobą w wieku 16–26 lat i czujesz, że granie przejmuje kontrolę nad Twoim życiem, przyjrzyj się temu uważniej. Uzależnienie od gier komputerowych to realny problem zdrowotny, potwierdzony badaniami i klasyfikacjami medycznymi. W 2019 roku Światowa Organizacja Zdrowia wprowadziła do klasyfikacji ICD-11 zaburzenie grania jako jednostkę chorobową.
Uzależnienie od gier komputerowych u młodzieży – kiedy pasja przestaje być bezpieczna?
Zaangażowanie w gry wiąże się z emocjami, satysfakcją i chęcią rozwoju. Uzależnienie przynosi utratę kontroli.
Młoda osoba zaczyna:
- zaniedbywać szkołę, pracę lub studia – spadają oceny, pojawiają się nieobecności, konflikty z nauczycielami;
- ograniczać relacje społeczne – izolacja, wycofanie, trudność w rozmowie twarzą w twarz;
- reagować silną irytacją przy próbie ograniczenia grania – napięcie, złość, agresja słowna;
- tracić poczucie czasu – wielogodzinne sesje bez przerw, kosztem snu i posiłków.
Psychologiczne mechanizmy uzależnienia
Gry komputerowe projektowane są w sposób wzmacniający zaangażowanie. System nagród, poziomy trudności, rywalizacja, elementy losowości – wszystko to pobudza układ nagrody w mózgu. Wydzielana dopamina wzmacnia chęć powtarzania zachowania. Z czasem potrzebna jest coraz większa dawka bodźców, by odczuć tę samą satysfakcję.
Małgorzata Szok, Psycholog, Terapeuta, pedagog specjalny:
„Uzależnienie od gier komputerowych u młodzieży bardzo często wiąże się z trudnościami w regulacji emocji. Gra staje się sposobem radzenia sobie z napięciem, lękiem czy poczuciem porażki. Młody człowiek nie ucieka w świat wirtualny z lenistwa. Najczęściej próbuje poradzić sobie z czymś, co go przerasta”.
Współwystępowanie innych trudności
Nadmierne granie bywa powiązane z depresją, zaburzeniami lękowymi, problemami w relacjach rodzinnych. Zdarza się, że uzależnienie rozwija się na tle niskiej samooceny lub doświadczenia odrzucenia. Dlatego skuteczna pomoc wymaga spojrzenia szerzej niż tylko na samo granie.
W pracy z młodymi osobami patrzymy na cały kontekst ich życia. Gra bywa objawem głębszego kryzysu. Skuteczna terapia obejmuje emocje, relacje rodzinne oraz sposób budowania tożsamości. Bez tego trudno mówić o trwałej zmianie.
Ośrodek dla młodzieży uzależnionej od gier – jak wygląda profesjonalna pomoc?
Ośrodek dla młodzieży uzależnionej od gier nie jest miejscem izolacji czy kary. To przestrzeń terapeutyczna, przeznaczona dla osób w wieku 16–26 lat, znajdujących się w kryzysie. W Revenu praca odbywa się w oparciu o wiedzę psychologiczną, pedagogiczną i doświadczenie kliniczne.
Młode osoby trafiające do ośrodka Revenu mogą czuć wstyd i bezradność. Naszym zadaniem jest stworzenie bezpiecznego środowiska, sprzyjającego odbudowie sprawczości. Nie skupiamy się wyłącznie na zakazach. Pracujemy nad rozumieniem mechanizmów uzależnienia oraz budowaniem realnych umiejętności życiowych.
Diagnoza jako podstawa pracy
Pierwszym etapem jest rzetelna diagnoza psychologiczna i pedagogiczna. Obejmuje wywiad, analizę historii życia, ocenę funkcjonowania emocjonalnego i społecznego. Na tej podstawie powstaje indywidualny plan terapeutyczny.
Agnieszka Puszko, Kierownik Ośrodka Revenu, Magister pedagogiki, Specjalista Psychoterapii Uzależnień, Mediator, W Trakcie Studiów Psychologii:
„Każdy młody człowiek ma inną historię. Indywidualizacja oddziaływań stanowi podstawę naszej pracy. Program terapii uwzględnia tempo rozwoju, poziom dojrzałości oraz aktualne zasoby uczestnika”.
Leczenie uzależnienia od gier komputerowych – jakie rozwiązania najlepiej wybrać?
Leczenie uzależnienia od gier komputerowych wymaga czasu i systematyczności. Nie istnieje jedno proste narzędzie, rozwiązujące problem w kilka tygodni. Proces obejmuje konkretne obszary.
Terapia indywidualna
Podczas spotkań indywidualnych młoda osoba uczy się rozpoznawania emocji, analizowania sytuacji wyzwalających potrzebę grania oraz budowania alternatywnych sposobów radzenia sobie z napięciem. Psychoterapia pomaga w odbudowie poczucia własnej wartości.
W pracy nad uzależnieniem od gier ważne jest uświadomienie sobie strat, jakie przyniosło nadmierne granie. Dopiero wtedy pojawia się realna motywacja do zmiany. Bez wewnętrznej decyzji młodej osoby trudno o trwały efekt.
Terapia grupowa
Grupa terapeutyczna daje możliwość konfrontacji z rówieśnikami przeżywającymi podobne trudności. Młodzi ludzie uczą się komunikacji, wyrażania emocji i stawiania granic. Wspólnota doświadczeń buduje poczucie zrozumienia.
Warto również wspomnieć, iż grupa terapeutyczna stanowi bezpieczne pole do ćwiczenia nowych zachowań. Młodzież uczy się odpowiedzialności za własne decyzje oraz szacunku wobec innych.
Terapia uzależnienia od gier – narzędzia i metody
Terapia uzależnienia od gier w Revenu opiera się na podejściu integrującym różne nurty psychoterapii. Mowa w tym przypadku o łączeniu elementów terapii poznawczo-behawioralnej (koncentrującej się na zmianie myślenia i zachowania), dialogu motywującego oraz pracy nad relacjami.
W programie uwzględnia się:
- psychoedukację – zrozumienie mechanizmów uzależnienia, wpływu gier na mózg i emocje;
- trening umiejętności społecznych – ćwiczenie komunikacji, asertywności i współpracy;
- rozwój zainteresowań poza światem wirtualnym – sport, sztuka, aktywności manualne;
- planowanie powrotu do środowiska domowego i edukacyjnego.
Badania wskazują, że terapia poznawczo-behawioralna przynosi dobre rezultaty w pracy z uzależnieniami behawioralnymi. W publikacjach naukowych podkreśla się poprawę kontroli impulsów i redukcję czasu spędzanego przed ekranem po kilku miesiącach systematycznej pracy terapeutycznej.
Ośrodek terapii uzależnień dla młodzieży – dla kogo?
Ośrodek terapii uzależnień dla młodzieży w Revenu kieruje ofertę do osób w wieku 16–26 lat, doświadczających:
- utraty kontroli nad graniem;
- trudności edukacyjnych lub zawodowych związanych z nadmiernym korzystaniem z gier;
- problemów emocjonalnych nasilających potrzebę ucieczki w świat wirtualny;
- konfliktów rodzinnych wynikających z grania.
Wiek 16–26 lat to okres intensywnych zmian rozwojowych. Kształtuje się wówczas tożsamość, podejmowane są pierwsze poważne decyzje życiowe. Kryzys w tym czasie może znacząco wpłynąć na dalszą drogę.
Jeśli czujesz, że granie zaczyna rządzić Twoim życiem lub obserwujesz ten problem u bliskiej osoby, nie odkładaj rozmowy. Skontaktuj się z zespołem Revenu, aby uzyskać rzetelną informację i wsparcie.
Zadzwoń pod numer +48 884 709 645 lub napisz na adres revenu@revenu.pl. Rozmowa może być pierwszym krokiem w stronę realnej zmiany.
